nandoonline concert photography
nandoonline concert photography



visitors: 540702
admin

Kloq
Aug 08. 2009, Tivoli Oude Gracht
press fullscreen button inside the slideshow for full screen

Summer Darkness 2009 op zaterdag

Mijn eerste dag op Summer Darkness duurde onverwacht tot in de vroege uurtjes. Een geslaagde afterparty in Tivoli Oude Gracht zorgde ervoor dat ik niet eerder dan half 5 terug op het hotel was. Gelukkig zou de eerste band die ik voor de zaterdag gekozen had op de Oude Gracht rond twee uur in de middag beginnen; genoeg tijd om uit te rusten.

De keuze was deze dag even moeilijk als op vrijdag, zo niet moeilijker; Grendel en Rotorsand op de Oude Gracht of Eisbrecher en Zeromancer in de Helling. Bovendien zag ik de naam Golgatha en Triarii staan voor de Ekko. Aangezien ik nog twijfelde stelde ik deze keuze nog uit.

Op de Oude Gracht nam de Britse band Kloq het startschot. Zanger Greg C. laat nog even op zich wachten als de band met een lang, veelbelovend instrumentaal intro begint. Na een dikke 5 minuten komt hij dan het podium op, vol energie, in een wit hemdje. De donkere alternatieve pop klink aanstekelijk en prettig in het gehoor. Zijn pogingen om het publiek mee te krijgen blijken weinig succesvol. Ik heb geen idee of dat aan de muziek ligt, of aan het relatieve vroege uur van de dag. Toch heeft Greg C. veel plezier want hij is continu met de bassist op het podium grappen aan het maken. Heel opvallend is de bas van Tim Jackson, die getooid is met een aantal blauwe leds.

Na een paar nummers begint de muziek een beetje op elkaar te lijken, maar desalniettemin is Kloq een aangename opening van de dag.

Cultuur barbaar als ik ben; ik kende Absolute Body Control niet. Het bleek dus dat deze belgen al sinds begin jaren 80 de underground onveilig maakten. Ze zijn na 22 jaar in 2006 weer op het podium verschenen en nu stonden ze als tweede act op de Oude Gracht. Het klink prachtig, nostalgisch; Front 242 meets Neon Judgement. De bijna spastische bewegingen van zanger Dirk Ivens passen perfect bij de gelijkmatige beat. Sommigen noemen het misschien eentonig, maar het werkt hypnotiserend. Jammer genoeg zijn de teksten slecht verstaanbaar. Maar dat weerhoudt Absolute Body Control er niet van om nog voor een toegift terug te komen.

De volgende in rij is Spetsnaz uit Zweden. Het is meteen duidelijk dat een hoop mensen speciaal voor dit duo naar Tivoli is gekomen. Zanger Pontus Stålberg ziet er ruig en agressief uit, maar ontpopt zich als een enthousiast en vriendelijk persoon die heel wat gekke bekken trekt. Opvallend is drummer Stefan Nilsson die in houding achter zijn instrument staat en gedurende het optreden niet van zijn plaats lijkt te komen. Zijn ritmisch gedrum blijft maar voortduren terwijl Pontus Stålberg over het podium danst. Tegen het eind probeert hij iemand uit het publiek mee te laten zingen, maar die komt niet verder dan een enkel woordje. Het kan Pontus Stålberg niet deren; hij is er al dolgelukkig mee. Spetsnaz krijgt het publiek helemaal mee met hun pop georiënteerde EBM.

Het dilemma: Grendel of Eisbrecher. Het lot besliste, onder invloed van enkele goedbedoelde adviezen. Het werd Eisbrecher in de Helling. Na een wandeling langs de gracht, en een heerlijke kogelbiefstuk in een restaurantje, was het tijd voor deze stoere Duitsers met hun bombastische metal die zoveel aan Rammstein doet denken. De zaal is leeg als ik binnen kom, maar als bij toverslag is die gevuld met publiek als zanger en icoon Alexx het podium met twee pikhouwelen betreedt. Het is hun eerste optreden in Nederland, en dat hij blij is hier te zijn is overduidelijk. De zaal is echter half gevuld met Duitsers waardoor het optreden met een been in het buurland is blijven steken. Hij vergeet wellicht daardoor bijna zelfs zijn ingestudeerde Nederlandse zinnetje. Als het ijs gebroken is verdwijnen de pikhouwelen, en zet Eisbrecher een prachtige show weg. De vrouwen in het publiek krijgen alle aandacht van Alexx en hij heeft er lol in. Het optreden staat bol van stoere Duitse metal, met een glimlach gebracht en tot in de puntjes verzorgt. Tot het eind, waar hij meer met een van de vrouwelijke fans bezig leek te zijn dan het optreden. Een kleinigheidje.

Ten slotte is het de beurt aan het Noorse Zeromancer. In vergelijking met Eisbrecher klinkt Zeromancer tam en braaf, maar de Helling gedijt goed onder de electrorock van deze band. Het shirt van zanger Alex (nu met één x) gaat al snel uit, tot plezier van het vrouwelijk publiek. Maar Zeromancer klinkt een beetje als dertien in een dozijn; een onopvallende band tussen al die anderen in het genre.

Het Belgische Front 242 vormde hoofdact voor de zaterdag. Dus snel terug naar de Oude Gracht. Daar is de zaal helemaal gevuld en voor het eerst sinds Lacuna Coil is het balkon opengesteld. Front 242 bestaat al een hele tijd, en de oudjes doen het nog best. Hun energie lijkt onuitputtelijk terwijl ze in een zee van tegenlicht al dansend de nummers zoals “Rhythmus bleiben” en “Headhunter” brengen. Het publiek zingt en swingt mee. Toch is het ooit stoere uiterlijk niet meer zo indrukwekkend als voorheen, vooral niet na al die nieuwe lichting bands die al zijn voorgegaan en de grens mijlen ver verlegd hebben. Het is allemaal wat braaf geworden, wat met geen zonnebril te maskeren is. Desalniettemin blijven de grondleggers van de moderne Industrial het goed doen.

Front 242 was misschien de afsluiter voor Tivoli Oude Gracht, het feest blijft doorgaan in de Helling waar ik opnieuw mijn opwachting maak in de aftershow waar alle cybergothics op de hypnotiserende beats van DJ Disorted Chaos zichzelf amuseren. Het geluid is pijnlijk hard waardoor het optreden van Klangstabil rond de klok van half 2 als een verademing komt. De twee Duitsers klinken zelfs wat rustig vergeleken met de geluiden die daarvoor de ruimte vulden. Klangstabil maakt indruk. Blootsvoets ijsbeert Boris May over het podium en zingt geheel in zichzelf gekeerd zijn teksten. Het is intens, bijna poëtisch waarbij ik niet aan de het, wellicht scheve, vergelijk met Anne Clark kan ontkomen. Zijn kompaan Maurizio Blanco schreeuwt vervolgens zijn Italiaanse teksten getergd waarbij het kippenvel over de rug loopt. Het is meeslepend, vol emotie en laat een onuitwisbare indruk achter. Als vervolgens de DJ’s weer hun opwachting maken, zoek ik, na wederom een geslaagde dag, mijn weg terug naar het hotel.

InformationLine up

Summer Darkness 2009

Kloq

Aug 08. 2009
Tivoli Oude Gracht, Utrecht
www.flickr.com/nandoonline
review (extern)

http://www.kloq.co.uk
 

All available shows of Kloq:

Aug 08. 2009Tivoli Oude Gracht

Front 242

Klangstabil

Zeromancer

Eisbrecher

Spetsnaz

Absolute Body Control

Kloq

back to previous page


 

All pictures are copyrighted and may not be published without permission.For use please contact Nando Harmsen by filling out the form on the contact page.


Agenda