nandoonline concert photography
nandoonline concert photography



visitors: 554724
admin

Korpiklaani
Aug 09. 2009, Tivoli Oude Gracht
press fullscreen button inside the slideshow for full screen

Summer Darkness 2009 op zondag

Moe maar voldaan, met een laptop reeds gevuld met bijna 20 gigabyte aan fotomateriaal, en een lekker straciatella ijsje, begon voor mij de derde dag Summer Darkness op een vroege zondag middag. Deze dag beloofde de meest gevarieerde dag te gaan worden met de stoere Viking metal van TÝR, de vrolijke maar stevige pagan metal van Korpiklaani, pure gothic van het Franse Rosa Crux en een laatst restje industrial van Suicide Commando. Ik werd op de valreep ook nog mee naar het optreden van Floor Jansen in het Nationaal Museum “Van Speelklok tot Pierement” gesleept, dat ik zelfstandig nooit gedaan, of gevonden zou hebben.

Tivoli op de Oude Gracht was al vroeg gevuld met een groot aantal, voornamelijk jonge fans. Opvallend was dat velen bewapend waren met imposante drinkhoorns. Bijna allemaal stonden ze dicht bij het podium opeengepakt om zo verzekerd te zijn van een plekje onder handbereik van de band. Tijdens de opbouw van het podium wordt het gordijn gesloten. De soundcheck gaat zodoende met enige moeite omdat de microfoons nog in volle zicht staan en de zanger schijnbaar niet in zicht wil komen. Als TÝR dan eindelijk het podium betreedt is het duidelijk waarom: hij is gehuld in een middeleeuwse outfit, compleet met maliënkolder en leren borstkuras. Net alsof de fans dat al niet eerder gezien hadden. Toch schreeuwen de jonge mensen vooraan het podium alsof ze de leden van TÝR nog nooit eerder gezien hebben.

De muziek van TÝR past eigenlijk niet helemaal binnen Summer Darkness, hoewel ik er graag naar mag luisteren. Veel van de mensen die al dagen de grachten van Utrecht bevolken blijven er enigszins onaangedaan naar staren, of komen helemaal niet opdagen. De fans vooraan deert dat niet. Ze zingen uit volle borst mee met de overwegend Noorse teksten die over heldendaden en mythologische legenden gaan. Zanger Heri Joensen is een bereidwillig verteller en licht bijna elk nummer uitgebreid toe. Hij kent schijnbaar ook een beetje Nederlands maar komt niet verder dan de woorden “proost”, “klootzak”, en “ik hou van jou.” Dat hij eerder al zijn hoogstwaarschijnlijk zware en warme maliënkolder heeft uitgedaan, zodat de vrouwen in het publiek wat meer kunnen schreeuwen, verklaart de reden dat hij die laatste woorden kent wel. Het liefje van het publiek is echter bassist Gunnar H. Thomson, die lachend en grappend continu het publiek aanhaalt en opzweept. De Noormannen van TÝR kwamen, zagen, maar muzikaal heeft de band nog niet helemaal overwonnen.

Daarna is de vrolijkere maar stevige pagan metal van Korpiklaani aan de beurt. Opnieuw een band uit het hoge noorden (Finland) met teksten in de moedertaal. Als de leden het podium betreden is lijken ze allemaal wel vooraan te willen staan waardoor het wat dringen is. In het midden staat zanger Jonne met een kunstig gevormde microfoon standaard, die daarmee zijn plek heeft verzekerd. Allemaal stralen ze plezier uit, behalve accordeonist Juho, waar gedurende het optreden niet één enkel glimlachje vanaf schijnt te kunnen. Ook Violist Hittavianen lijkt niet volledig in zijn element met zijn bedenkelijke blikken. Ondanks dat weet Korpiklaani overtuigend zijn feestelijke muziek te brengen. Wanneer tegen het einde een lied over bier gaat, schijnt plotseling iedereen mee te kunnen zingen. Het blijkt dus dat die drank toch een universele taal in zich heeft. En het bier vloeit rijkelijk, zowel in de drinkhoorns die met tientallen worden geheven, als over de hoofden van de fans vooraan. Hoewel Korpiklaani niet bepaald de besten in hun genre genoemd zullen worden, weten ze er een aangenaam feest van te bouwen dat voor herhaling vatbaar is.

Een moment rust werd me niet gegund. De plannen om een hapje te gaan eten werden verijdeld doordat ik door drie knappe dames meegenomen werd naar het optreden van Floor Jansen, samen met het Red Limo String Quartet in het Museum “Van Speelklok tot Pierement.” Iedereen kent Floor Jansen natuurlijk van de After Forever, dat al een tijdje niet meer bestaat. Aangezien ik al sinds heugenis niet meer gecharmeerd ben van dat soort muziek, had ik twijfels bij dit optreden; de associatie ligt er nu eenmaal.

Maar Floor heeft me weten te verrassen. Hinkend (ze had in glas getrapt, hoorde ik later) en onder een applaus betrad ze het podium, samen met het kwartet dat haar op snaarinstrumenten zou begeleiden. Ze bracht een keur aan nummers ten gehore waaronder het nummer “Alone” van Heart, waarbij ze het origineel al snel deed verbleken, en “Cry With a Smile” dat een grote emotionele lading heeft gekregen omdat ze dit op haar opa’s verjaardag gezongen had. De aanwezigen hangen bijna letterlijk aan Floor’s lippen en dat weet ze. Vol overgave weet ze iedereen te overtuigen. Het museum blijkt niet volledig gevuld te zijn, getuige de lege stoelen achteraan. Schijnbaar zijn er nog genoeg die de prachtige zangkunsten van deze voormalige After Forever zangeres moeten ontdekken. Ik ben de drie dames in ieder geval dankbaar dat ze me wisten te overtuigen om mee te gaan naar dit optreden.

En daarna snel weer terug naar Tivoli Oude Gracht, waar Rosa Crux al in de startblokken stond. De zaal was voor de opbouw van dit optreden een half uur gesloten. Het is duidelijk waarom; het podium bevat een stellage met enorme kerkklokken, een oud orgel, automatisch bediende slaginstrumenten en kaarsenkandelaars. Dit blijkt een van de meest eenvoudige optredens te zijn, maar niettemin ziet het er imposant uit als zanger Olivier Tarabo het podium betreedt, met een waar koor op de achtergrond. Het ziet een donker, geheimzinnig en voor het eerst tijdens deze Summer Darkness echt traditioneel gothic uit.

De show bevat vaandelzwaaiende dames waarvan de enorme vlaggen door het publiek heen strijken en beelden van geschriften, schedels en botten. Soms heeft de show wat weg van een heidens ritueel, dat tot een hoogtepunt komt in de Dans van de Aarde; twee naakte, met modder en klei besmeurde danseressen, die op een tafel midden in de zaal tussen het publiek enorme hoeveelheden zand over zich heen gooien. Op de achtergrond zingt Olivier, bijna vergeten door het tafereel in de zaal.

De mystieke sfeer is snel verdampt als Tivoli zich opmaakt voor het laatste optreden. In een warme, druk bezochte zaal maakt Suicide Commando zijn opwachting. Vanaf het balkon is goed te zien hoe zanger Johan van Roy vol plezier de zaal tot dansen krijgt. En daarmee bedoel ik werkelijk de hele zaal; vrijwel iedereen van het podium tot aan de bar swingt mee op de rauwe klanken, met de afgrijselijke beelden op het projectiescherm met maar één boodschap “No More Fucking War”. Het is een vreemd idee als na afloop van het nummer “Axis of Evil Cause” de melding komt dat 7 mensen gedurende het lied zelfmoord gepleegd hebben, maar de boodschap is duidelijk en Tivoli juicht.

Tegen het eind van het optreden lijkt Johan van Roy wat energie tekort te hebben, maar hij weet dat tijdens de toegift “Hellraiser” weer goed te maken. Hij meldt dat dit de laatste keer is dat ze het nummer zullen spelen, maar zegt dan erbij: “So we said last time and the time before that.”

Daarmee is voor mij een zeer geslaagde Summer Darkness afgelopen en spoed ik mij naar de laatste trein richting het zuiden des lands.

InformationLine up

Summer Darkness 2009

Korpiklaani

Aug 09. 2009
Tivoli Oude Gracht, Utrecht
www.flickr.com/nandoonline
review (extern)

http://www.myspace.com/korpiklaani
 

All available shows of Korpiklaani:

Sep 25. 2009Effenaar
Aug 09. 2009Tivoli Oude Gracht

Suicide Commando

Rosa Crux

Floor Jansen

Korpiklaani

Týr

back to previous page


 

All pictures are copyrighted and may not be published without permission.For use please contact Nando Harmsen by filling out the form on the contact page.


Agenda