nandoonline concert photography
nandoonline concert photography



visitors: 525329
admin

Anne Clark
Jul 23. 2010, Dynamo
press fullscreen button inside the slideshow for full screen

Tijdeloze muziek van Anne Clark

Het is lang geleden dat ik in de duistere clubs van weleer stond te dansen op de muziek van Siouxsie and the Banshees, Depeche Mode, The Sisters of Mercy, Joy Division en The Cure. Gekleed in zwart in de donkere met rook gevulde plekken en vol met Weltschmerz. Een van de bekendste was het nummer ‘Our Darkness.’ Teksten die tot de verbeelding spraken, gezongen door een vrouw die al het leed van de wereld in haar stem kon leggen, maar waar ik nooit een beeld bij gehad heb. Through these city nightmares you'd walk with me / And we talk of it with idealistic assurance / That it wouldn't tear us apart / We keep our heads above the blackened water.

Nu, bijna twintig jaar later, staat ze dan eindelijk voor me op het podium van Dynamo. Een kleine vrouw, 50 jaar oud inmiddels, gekleed in een leren jas, met een ietwat terughoudende glimlach waar toch uit blijkt dat ze na zoveel jaar muziek maken heel goed weet wat er van haar verlangd wordt.

Dynamo is goed gevuld met een gemęleerd publiek; je pikt ze er zo uit, de leeftijdsgenoten. Maar er zijn ook jongeren waarvan sommigen nog niet geboren waren toen ‘Our Darkness’ voor het eerst door de luidsprekers klonk. Het optreden begint een uur later dan gepland, maar erg is dat niet. Het lijkt een reünie van oude bekenden en het geeft de gelegenheid om enkele verloren contacten weer eens te vernieuwen.

Anne Clark staat niet alleen op het podium. Ze wordt begeleid door een aantal musici die als intro een instrumentaal nummer spelen. Dan komt ze op om vervolgens haar boodschap te verkondigen op de welbekende en vooral herkenbare manier. ‘Killing Time’ is de opener, een klassieker uit de eerste jaren van haar carričre en nog steeds onaangedaan door het verstrijken van de tijd. Clark staat beheerst op het podium, zonder verdere opsmuk of show. De tegenstelling met de begeleidende musici is groot. Vooral Jeff Aug verliest zich helemaal in zijn gitaarspel en trekt daarmee een groot deel van de aandacht naar zich toe. Clark kijkt gelaten toe en af en toe is duidelijk te zien dat ze geniet van dat enthousiasme. De reden wordt al snel duidelijk als ze verteld dat hij vader is geworden.

Naast Jeff Aug op gitaar wordt Anne Clark bijgestaan door onder andere Murat Parlak zowel op piano als zang en Jan-Michael Engel op de elektrische cello. Alles bij elkaar genomen is de pure vorm van het oudere werk daarmee wat verloren gegaan. ‘Our Darkness’ klinkt gevuld, misschien wel volwassen, en daardoor minder sterk dan ik me herinner. Een blik op de discografie laat ook zien dat ze de afgelopen decennia voortgeborduurd heeft op de oudere nummers. Pas na dertien jaar heeft Anne Clark in 2008 weer een album uitgebracht met nieuw materiaal. Van dit album “The Smallest Acts of Kindness” komen natuurlijk ook een aantal nummers aan bod zoals ‘Full Moon’, ‘Boy Racing’ en ‘Off Grid’.

Anne Clark sluit de set af met ‘Boy Racing’ om vervolgens na wederom kort muzikaal intro het podium een de tweede keer te betreden voor ‘As Soon As I Get Home’ en het onvergetelijke ‘Sleeper in Metropolis.’ Daarmee komt een einde aan de show terwijl de woorden nog in het hoofd naklinken ; Love is dead in metropolis / All contact through glove or partition / What a waste / The City - A wasting disease

InformationLine up

Anne Clark

Jul 23. 2010
Dynamo, Eindhoven
www.flickr.com/nandoonline

http://www.myspace.com/anneclark
 

All available shows of Anne Clark:

Dec 04. 2010W2
Jul 23. 2010Dynamo

Anne Clark

back to previous page


 

All pictures are copyrighted and may not be published without permission.For use please contact Nando Harmsen by filling out the form on the contact page.


Agenda