nandoonline concert photography
nandoonline concert photography



visitors: 526390
admin

My Dying Bride
Sep 07. 2008, 013
press fullscreen button inside the slideshow for full screen

Ashes to Ashes... Doom to Dusk 2008

Na twee jaar succes met het Ashes To Ashes… Doom To Dust Festival, werd dit jaar besloten om het groots aan te pakken, met ruim 15 bands verdeeld over de drie zalen van de 013. De organisatie kwam echter tot inkeer en bracht het festival terug naar zes bands in de Dommelsch Zaal. De organisatie geeft aan dat de doelgroep meer behoefte heeft aan grote namen dan aan aantallen. Wat de reden ook is, de afsluiter My Dying Bride was voldoende reden om het festival te bezoeken. Later werd bekend dat Primordial wegens ziekte niet door kon gaan. Hun plaats werd ingenomen door twee eerder geschrapte bands: Bunkur en Kongh.

De opkomst van het festival was mager, zeker in het begin van de dag met de openingsact van Bunkur. Dit viertal brengt een muur van geluiden, zwaar, traag met duidelijke invloeden van Godflesh. Contact met het publiek is er helemaal niet: met ontblote bovenlijven en de rug naar het publiek gekeerd wordt de set op automatische piloot afgespeeld. Dit gevoel wordt alleen maar sterker wanneer de leden hun apparatuur al gaan ontmantelen terwijl de tonen van het laatste nummer nog niet zijn uitgestorven.

Het uit België afkomstige Serpentcult heeft volgens eigen zeggen het doel de meest onorthodoxe en zware riffs van de laatste decennia te schrijven. Het boegbeeld van de band is de zangeres Michelle die het podium aanzienlijk verlevendigt na het statische optreden van Bunkur. De muziek is vrij toegankelijk en ik krijg het gevoel dat ik het concept al te vaak voorbij is gekomen. Ondanks dat het wel aardig klinkt kan Serpentcult mij niet overtuigen.

De volgende band heeft zijn wortels in 2005: de oneindige jamsessies van Drummer Tomas Salonen en gitarist David Johansson. Pas na de komst van bassist Oskar Rydén zag Kongh het daglicht. Het optreden lijkt inderdaad uit één enkele monstersong te bestaan. De massieve muziek is bij tijden traag en zwaar, maar soms gaat het sneller en harder waarbij Tomas Salonen als een echt drumbeest tekeer gaat. Zo nu en dan laat David Johansson zijn stem horen, maar het is duidelijk dat deze artiesten het voornamelijk om de muziek gaat en zang niet meer dan bijzaak is.

Kongh is momenteel bezig met het schrijven van nieuw materiaal voor de opvolger van hun geprezen eerste album ‘Counting Heartbeats (2007) en is op Europese tournee met Switchblade.

Switchblade past perfect in het verlengde van Kongh. Drummer Tim Bertillson drumt geconcentreerd en het is te zien hoe hij de maat telt. Bassist Anders Steens zang is onverstaanbaar, maar het geeft een nuance aan de muziek. Af en toe rolt hij met zijn ogen alsof hij onder invloed verkeerd terwijl hij zijn longen uit zijn lijf lijkt te schreeuwen. Het optreden is bijna primitief te noemen, elementair, maar het sleept voort en neemt de luisteraar mee of hij wil of niet. Uiteindelijk eindigt de set dan toch en verlaten de leden het toneel zonder een woord. Voor een dankwoordje moeten we naar de website.

Uiteindelijk is het de beurt aan Mordor, de band waarvan ik hoge verwachtingen had. Geïnspireerd door Tolkiens meesterwerk brengt Mordor misschien wel de meest duistere muziek van het festival, dat tot op heden maar een minimale hoeveelheid doom bevat. Dan blijkt dat degenen die de soundcheck uitvoeren ook daadwerkelijk de bandleden zijn en komt de muziek plotseling niet zo duister meer over. Sfeer is in dit genre belangrijk en hoewel ze zichzelf fantasierijke namen hebben aangemeten zoals Scorh Anyroth, Dam Gomhory en Opale Ablasorh Seth komt hun uiterlijk niet met de muziek over. Zelfs de aanbidding van het rijk Magna Frisia van koning Radbod, die als een vijf minuten durend ritueel het optreden insluit, kan me niet overtuigen. Mordor is goed om naar te luisteren, maar niet om ze erbij te zien.

Gezien de toenemende drukte is het duidelijk dat de meeste bezoekers zijn gekomen voor de laatste twee bands van het festival. Hoewel het verre van uitverkocht is, is er een gezellige drukte ontstaan. Krux is een samenraapsel van (ex) bandleden van Candlemass, Entombed, Opeth, Therion en Arch Emeny. De meeste songs die de revue passeren zijn afkomstig van het laatste album getiteld ‘II’. Zanger Mats Levin zingt met overtuiging en is helemaal in zijn element. Tussen de bedrijven door weet hij te vertellen dat Krux misschien niet meer dan een tiental optredens heeft gedaan en vanwege drukte met andere bands en projecten zal dit voorlopig de laatste show zijn. We hebben dus geluk om van de partij te zijn.

Uiteindelijk Is het dan de beurt aan My Dying Bride, de bekendste en grootste naam van de dag. Afgelopen jaar brachten ze de dvd 'An Ode To Woe'…' uit, een registratie van het optreden in Paradiso in 2007. Deze godfathers of het moderne gothic doommetal laten zich nu opnieuw van hun beste kant zien. Zanger Aaron laat zich meeslepen en valt een paar keer op de knieën van ellende. De set bestaat uit een brede keuze van het oudere en bekende werk zoals “The Cry Of Mankind”, “The Dreadful Hours” en “To Remain Tombless”. De song ‘Vast Choirs’ werd door Aaron aangekondigd als de eerste song die ze ooit geschreven hebben. Met het nummer “The Forever People” eindigt het optreden en daarmee de derde editie van Ashes To Ashes… Doom To Dust.

InformationLine up

Ashes to Ashes - Doom to Dust

My Dying Bride

Sep 07. 2008
013, Tilburg
www.flickr.com/nandoonline
review (extern)

http://www.mydyingbride.org
 

All available shows of My Dying Bride:

Jul 04. 2009Effenaar
Sep 07. 2008013

Bunkur

Serpentcult

Kongh

Switchblade

Mordor

Krux

My Dying Bride

back to previous page


 

All pictures are copyrighted and may not be published without permission.For use please contact Nando Harmsen by filling out the form on the contact page.


Agenda